آب بكشند و رنگ خون در آن بماند پاك مىباشد . مسأله 148 - غذاى نجسى كه لاى دندانها مانده اگر آب در دهان بگردانند و به تمام غذاى نجس برسد پاك مىشود . مسأله 149 - اگر موى سر و صورت را كه زياد است با آب قليل آب بكشند لازم نيست فشار دهند تا غسالهء آن جدا شود . مسأله 150 - گوشت و دنبه‌اى كه‌نجس شده‌مثل چيزهاى ديگر آب كشيده مىشود . مسأله 151 - اگر ظرف يا بدن نجس باشد و بعد به طورى چرب شود كه جلوگيرى از رسيدن آب به آنها كند ، چنانچه بخواهند ظرف و بدن را آب بكشند بايد چربى را بر طرف كنند تا آب به آنها برسد ولى اگر چربى به اندازه‌اى باشد كه از رسيدن آب به آنها جلوگيرى نكند مانعى ندارد . مسأله 152 - اگر چيزى را آب بكشند و يقين كنند پاك شده و بعد شك كنند كه آن را درست آب كشيده‌اند يا نه ، پاك است . مسأله 153 - زمينى كه آب روى آن جارى نمىشود اگر به غير بول نجس شود بعد از بر طرف كردن عين نجاست با آب قليل پاك مىشود ، امّا اگر نجاست بول بوده آبى كه مرتبهء اوّل روى آن مىريزند نجس است كه اگر به وسيلهء چيزى مانند پارچه گرفته شود و يك بار ديگر آب روى آن بريزند پاك مىشود ولى زمينى كه روى آن شن يا ريگ باشد - چون آبى كه روى آن مىريزند از آن جدا شده و در شن و ريگ فرو مىرود - با آب قليل پاك مىشود ، امّا زير ريگها نجس مىماند . مسأله 154 - اگر ظاهر سنگ نمك و قند و مانند آن نجس شود قابل تطهير است ولى اگر نجاست در آنها نفوذ كرده باشد قابل تطهير نيست . مسأله 155 - اگر با شكر آب شدهء نجس ، قند بسازند و يا با خمير نجس نان بپزند و هر چيزى كه مانند اينهاست قابل تطهير نيست . 2 - زمين مسأله 156 - زمين با چند شرط كف پا و ته كفش را پاك مىكند : اوّل : خشك باشد . دوّم : اگر عين نجس مثل خون و بول ، يا متنجّس مثل گلى كه نجس شده ، در كف پا و ته